βιογραφικό

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Ο Παναγιώτης Τερζάκης παραμένει ένας ανήσυχος vocalist που τοποθετεί τον πειραματισμό στον πυρήνα της τέχνης του. Η πορεία του χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερες εμφανίσεις σε Ευρώπη, Αμερική και Κίνα, όπου η φωνή του γίνεται το όχημα για μια μυσταγωγική διαδρομή από τα gospel και τη jazz μέχρι την avant-garde και το world ρεπερτόριο. Ως δημιουργός και ερμηνευτής, αφουγκράζεται νέους ήχους και αναδιαμορφώνει διαρκώς τη μουσική του ταυτότητα, προσφέροντας στο κοινό μια σπάνια, πολυδιάστατη εμπειρία.

Είναι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, όπου απέκτησε Bachelor of Arts in Music, του Αττικού Ωδείου, από το οποίο έλαβε Δίπλωμα Μονωδίας, καθώς και του Longy School of Music της Βοστώνης, όπου, ως υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright, απέκτησε Master of Music in Vocal Performance, σπουδάζοντας παράλληλα Όπερα και Υποκριτική.

Σημαντικοί δάσκαλοί του υπήρξαν οι Δημήτρης Δίωνας-Αρύβας, Μαρία Σκαρλάτου, Robert Honeysucker και Donna Roll.

Μέσα από ατομικά ρεσιτάλ, μουσικά δρώμενα, θεατρικές παραγωγές και σημαντικές συνεργασίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει παρουσιάσει ποικίλα projects στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα ρωσικά, τα ιαπωνικά και, φυσικά, στη μητρική του γλώσσα. Παράλληλα, έχει συμβάλει στην προώθηση του ελληνικού τραγουδιού στο εξωτερικό, παρουσιάζοντάς το σε όλο του το φάσμα και δημιουργώντας θεματικές παραστάσεις ειδικά προσαρμοσμένες στο εκάστοτε κοινό.

Έχει ερμηνεύσει ρόλους σε διάφορες παραγωγές όπερας και κλασικής μουσικής. Παρ’ όλα αυτά, έχει διαμορφώσει το προσωπικό του καλλιτεχνικό στίγμα μέσα από την ερμηνεία τραγουδιών εκτός του αμιγώς κλασικού ρεπερτορίου και την παρουσίαση θεματικών projects που συνδυάζουν τραγούδια από φαινομενικά ετερόκλητα μουσικά είδη.

Το ιδιαίτερο χρώμα και η προσαρμοστικότητα της φωνής του υποστηρίζουν διαφορετικά είδη τραγουδιού, στα οποία ο ίδιος προσθέτει τη δική του σφραγίδα και ερμηνευτική προσέγγιση: από το κλασικό και το πειραματικό ρεπερτόριο έως τα αφροαμερικάνικα spirituals και τη jazz, και από τα art songs έως το δημοτικό τραγούδι και τη διεθνή folk.

Έχει ερμηνεύσει κύκλους κλασικών τραγουδιών, όπως τα “La Bestiaire” του Poulenc, “Michelangelo Lieder” του Wolf, τις «Ελληνικές μελωδίες» του Ravel και τις “Chansons de Don Quichotte” του Ibert, καθώς και Lieder και Art Songs των Schubert, Schumann, Beethoven, Berg, Mahler, Swanson, Rachmaninov, Δημήτρη Τερζάκη και άλλων συνθετών. Παράλληλα, έχει παρουσιάσει τραγούδια και έργα δημιουργών όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Τάσος Καρακατσάνης και πολλοί ακόμη.

Παράλληλα με τους μουσικούς χώρους, έχει εμφανιστεί σε δεκάδες εκκλησίες όλων των δογμάτων, παρουσιάζοντας κλασικό, αναγεννησιακό, σύγχρονο και γκόσπελ ρεπερτόριο.

Ηνωμένες Πολιτείες

Το 2005 ίδρυσε το σύνολο Ensemble Trident, μαζί με τη σοπράνο Μαρία Γεωργακαράκου και τον λαουτίστα Richard Maloney. Με το σύνολο περιόδευσε στη Μασαχουσέτη, το Maine και το New Hampshire, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα “Graecia Magna”. Παράλληλα, ηχογράφησε για το ραδιόφωνο ένα πρόγραμμα με βυζαντινούς ύμνους και παραδοσιακά τραγούδια, το οποίο έτυχε θερμής υποδοχής.

Το 2006 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Παλιάς Μουσικής και Ερμηνείας So.Hi.P. και εμφανίστηκε σε σημαντικούς χώρους και ιδρύματα, μεταξύ των οποίων τα Tennessee Williams Theater, The Pickman Hall, T. Eliot Library του Harvard University, M.I.T., Brandeis University, King’s Chapel, The Hellenic Cultural Center of Watertown και The Center for the Arts in Natick, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές από το κοινό και τους κριτικούς.

Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας, η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία φιλοξένησε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο εγχείρημα μέσα σε ελληνορθόδοξους ναούς.

Ο Παναγιώτης Τερζάκης περιόδευσε με ποικίλο ρεπερτόριο σε επτά πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρουσίασε ατομικά ρεσιτάλ και παραστάσεις, όπως τα “My Hellenic Soul” («Η Ελληνική μου Ψυχή»), “Eternal Greece of Mine” και “Immortality – Songs with the Poetry of Nikos Gatsos” («Αθανασία»). Η τελευταία παρουσιάστηκε το 2006 και φιλοξενήθηκε στο American Repertory Theater (A.R.T.), σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Η αγάπη και ο σεβασμός του για το γκόσπελ και τα αφροαμερικάνικα spirituals ξεκινούν από την παιδική του ηλικία, καθώς τα συγκεκριμένα είδη αποτελούσαν μέρος των ακουσμάτων του. Από το 2004 έως και το 2011  εμφανίστηκε σε δεκάδες συναυλίες και Λειτουργίες στις Ηνωμένες Πολιτείες —σε περισσότερες από 50 εκκλησίες όλων των δογμάτων (ως σολίστ) , στη Ροτόντα του Κοινοβουλίου της Μασαχουσέτης και αλλού—, συνεργαζόμενος και με σημαντικούς εκπροσώπους του είδους. Έχει παρουσιάσει αντίστοιχο ρεπερτόριο και στην Ελλάδα.

Εμφανίσεις και συνεργασίες στην Ελλάδα

Από τον Δεκέμβριο του 2006 ξεκίνησε τις εμφανίσεις του και στην Ελλάδα, όπου έδωσε σειρά συναυλιών και παρουσίασε θεματικά projects σε χώρους όπως ο Μικρο-Χώρος Τέχνης «Ειλισσός», το Αμερικανικό Κολλέγιο, το Café Αλάβαστρον, το Μουσείο Ηρακλειδών, το Βουλευτικό Ναυπλίου, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και αλλού.

Το 2007 ερμήνευσε τον ρόλο του Αγαμέμνονα στις «Τρωάδες» του Σενέκα, σε σκηνοθεσία Φίλιππου Σοφιανού. Η ενασχόλησή του με το θέατρο και την υποκριτική οδήγησε, το 2008, στη συμμετοχή του στη σειρά του ALPHA «Αληθινοί Έρωτες», σε σκηνοθεσία Στρατούλας Θεοδωράτου.

Το πρώτο του άλμπουμ με ελληνικά δημοτικά τραγούδια, μέσα από ένα νέο, αφαιρετικό πρίσμα, κυκλοφόρησε το 2009 με τον γενικό τίτλο “Far Away Land”. Το άλμπουμ αποτέλεσε απόρροια των εμφανίσεών του στην Αμερική, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και συμπεριλήφθηκε στο Top-100 των World Music Charts της αμερικανικής εταιρείας διανομής, βάσει πωλήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Αυστραλία.

Η συγκεκριμένη δουλειά στάθηκε αφορμή για να ηχογραφήσει για τον Ιταλό παραγωγό Otto Menardi.

Τον Δεκέμβριο του 2009 ταξίδεψε στη Σκύρο και ερμήνευσε το βασικό θέμα στο δρώμενο ήχου και εικόνας «Σκύρος: χθες και σήμερα», σε πρωτότυπη μουσική του Victor —Victor Berkan—.

Τον Ιούνιο του 2010 ταξίδεψε στην Κίνα με το Χοροθέατρο Ροές της Σοφίας Σπυράτου. Στην παράσταση «Ηχώ του ζωντανού μύθου» (κείμενα: Στρατής Πασχάλης, επιμέλεια: Λάμπρος Λιάβας), ένα ψηφιδωτό εικόνων και χρωμάτων που παρακολουθεί το πέρασμα από την Αρχαιότητα και το Βυζάντιο στη νεότερη και τη σύγχρονη Ελλάδα, ο Παναγιώτης Τερζάκης τραγούδησε βυζαντινούς ύμνους, δημοτικά τραγούδια και αρχαία επιγράμματα.

Κατά τα έτη 2010 και 2011 συνεργάστηκε αποκλειστικά με το ιστορικό Café Αλάβαστρον στην Αθήνα, παρουσιάζοντας τα projects:

“American Stories”, με jazz, blues, musical και swing αμερικανικές μελωδίες.

«Ξύπνα! Σ’ αγαπώ!», μια μουσική ποιητική από το διεθνές ρεπερτόριο.

«Ζητάτε να σας πω», μία μοναδική εμφάνιση με τον Παναγιώτη Τερζάκη στην κιθάρα, να ερμηνεύει αγαπημένα του τραγούδια.

«Μόνο γι’ απόψε», με την ηθοποιό Κερασία Σαμαρά.

Με την Κερασία Σαμαρά εμφανίστηκε ως guest και στην παράσταση της Αθηνάς Παππά «Πεινάει κανείς;», στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννη, τον Φεβρουάριο του 2011.

Στις 8 Ιουνίου, στο Βουλευτικό Ναυπλίου, παρουσίασε το ρεσιτάλ “Flying High”, με επιλογές από άριες, Lieder και Broadway themes του κλασικού και του μοντέρνου ρεπερτορίου. Συμμετείχαν η αφροαμερικανή μέτζο σοπράνο Monifa Harris, η οποία ήρθε στην Ελλάδα αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εμφάνιση, και ο πιανίστας Δημήτρης Βεζύρογλου. Το ρεσιτάλ απέσπασε πολύ θετικές κριτικές από τον τοπικό Τύπο και το κοινό.

Τον ίδιο μήνα παρουσιάστηκε στην Αθήνα το δρώμενο «Μαύρο μου χελιδόνι», σε συνεργασία με τη Monifa Harris και την παραμυθού Εύη Γεροκώστα, ως προπομπός της παράστασης που θα ανέβαινε σε θεατρικούς χώρους το 2012.

2012-15

Τον Φεβρουάριο του 2012 κυκλοφόρησε σε επτά χώρες το αγγλόφωνο EP “FREE”, ένα έργο Avant Americana fusion. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, νέες εκτελέσεις τριών κλασικών αμερικανικών τραγουδιών των Sam Cooke, John Denver και Trent Reznor, σε νέες ερμηνευτικές προσεγγίσεις. Το ομώνυμο κομμάτι αποτελεί την πρώτη σύνθεση του Παναγιώτη Τερζάκη, ο οποίος υπογράφει τόσο τους στίχους όσο και τη μουσική.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων στο Θησείο και παρουσίασε τρία ιδιαίτερα projects.

Τον Απρίλιο, μαζί με τον Δημήτρη Βεζύρογλου στο πιάνο και τον ηθοποιό Γιάννη Τσουρουνάκη στην αφήγηση, παρουσίασε το θεατρικό ρεσιτάλ «Είμαι εγώ, Κύριε», με θέμα το Θείο Πάθος. Το ρεπερτόριο περιλάμβανε βυζαντινούς ύμνους, Lieder, Art Songs και spirituals.

Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο παρουσίασε τα «Τραγούδια Συλλογικής Μνήμης», ένα αφιέρωμα στους ποιητές της ήττας, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, με τον σημαντικό συνεργάτη του Μίκη, συνθέτη Τάσο Καρακατσάνη, στις μεταγραφές και στη συνοδεία πιάνου.

Παράλληλα, παρουσίασε τη μουσική παράσταση «Μαύρο μου χελιδόνι» με την παραμυθού Εύη Γεροκώστα. Η παράσταση αποτέλεσε ένα σμίξιμο της ελληνικής, της ινδιάνικης και της αφροαμερικάνικης παράδοσης, με τη συμμετοχή της Καλλιόπης Κοπανίτσα στη σκηνογραφία.

Και οι τρεις παρουσιάσεις στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία και απέσπασαν θετικές κριτικές. Η παράσταση «Μαύρο μου χελιδόνι» συνεχίστηκε στο θέατρο ELIART τον Μάιο του 2013, ανανεωμένη και με τη συμμετοχή του σολίστα Περικλή Τιμπλαλέξη στο βιολί.

Κατά την περίοδο 2012–2013 συνεργάστηκε στο θέατρο με τον Τάσο Καρακατσάνη και ερμήνευσε, σε μουσική του, τα τραγούδια της παράστασης «Τι κοιτάτε, ρε;» του Χρήστου Συριώτη, σε σκηνοθεσία Άρτεμης Αποστολοπούλου.

Τον χειμώνα 2013–2014, η μουσική του ακούστηκε στο θέατρο ΠΡΟΒΑ, στην παράσταση «Πλύση Εγκεφάλου» του John Wainwright, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσόγκα.

Τον Ιανουάριο του 2014 τραγούδησε στο αφιέρωμα της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στον συνθέτη Mauricio Kagel. Πρόκειται για μια ειδικά προετοιμασμένη σύνθεση από αντιπροσωπευτικά έργα του Kagel, από όλες τις περιόδους της δημιουργίας του, σε ένα μαραθώνιο project διάρκειας τεσσεράμισι ωρών, υπό την καθοδήγηση του μουσικολόγου Ανάργυρου Δενιόζου.

Το Πάσχα του ίδιου έτους εμφανίστηκε στο Gazarte με το  project «Από την Όπερα στο Βυζάντιο»  εμπνευσμένο από τη Μεγάλη Εβδομάδα, μαζί με τους Κάτια Πάσχου, Μαρησία Παπαλεξίου και Απόστολο Παληό. Το πρόγραμμα περιλάμβανε μουσικές «ντυμένες» με θρησκευτικά κείμενα, κλασικά έργα μεγάλων συνθετών, βυζαντινούς ύμνους και γκόσπελ.

Το καλοκαίρι του 2014, η τέταρτη unplugged εκδοχή του «Μαύρο μου χελιδόνι» ταξίδεψε σε εξωτερικούς χώρους και συμμετείχε στο Φεστιβάλ Παραμυθιών Κέας.

Στις 3 Σεπτεμβρίου παρουσίασε ένα προσωπικό ρεσιτάλ εφ’ όλης της ύλης, με τραγούδια σε πέντε γλώσσες από το παγκόσμιο ρεπερτόριο και από τα δύο CD του. Συνοδευόταν από τους σταθερούς συνεργάτες του Δημήτρη Βεζύρογλου, Περικλή Τιμπλαλέξη και Δημήτρη Λαζαρίδη. Το ρεσιτάλ, με τίτλο «Μια φωνή ταξιδεύει», πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας στην Πεντέλη και σημείωσε επιτυχία.

Τον Δεκέμβριο επιμελήθηκε και τραγούδησε τον διεθνή Χατζιδάκι στο ρεσιτάλ «Σελίδες Διαβατηρίου», μαζί με τον Θόδωρο Κοτεπάνο, στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

Κατά την περίοδο 2014–2015 εμφανίστηκε στη σκηνή του OLVIO Wonderworld και στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στην οπερέτα του Offenbach «Ωραία Ελένη», σε σκηνοθεσία Π. Αδάμ και χορογραφία Νατάσσας Παπαμιχαήλ. Ερμήνευσε τον ρόλο του Αγαμέμνονα, πραγματοποιώντας παράλληλα και άλλες εμφανίσεις με προσωπικά projects.

Η «Ωραία Ελένη» περιόδευσε εκτός Αθηνών, στο Santorini Arts Factory και στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2015, για να επιστρέψει στη συνέχεια με δεύτερο κύκλο εμφανίσεων στην Αθήνα.

2016 – 2018

Το 2016 εμφανίστηκε σε διάφορα events και φεστιβάλ με την Εύη Γεροκώστα, παρουσιάζοντας τα projects «Της γης, τ’ ουρανού και του αέρα» και «Μαύρο μου χελιδόνι».

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους κυκλοφόρησε το CD «Οι μπαλάντες της Νόνης», από τις εκδόσεις Οδός Πανός, σε μουσική Τάσου Καρακατσάνη και ποίηση Ν. Σταματέλλου. Ο Παναγιώτης Τερζάκης ερμηνεύει τρία τραγούδια.

Κατά τις περιόδους 2016–2017 και 2017–2018 πρωταγωνίστησε στο μουσικό παραμύθι της Μαριβίτας Γραμματικάκη «Ο ζητιάνος και η χρυσή κλειδαρότρυπα», σε σκηνοθεσία Λένας Γεωργιάδου και μουσική Γ. Περιστέρη. Το έργο κυκλοφόρησε και σε CD από τη Subways Music.

Επίσης, τραγούδησε τον γίγαντα Ασηλάμπα Ντελασύ στο βιβλίο-CD «Η καρδιά του βασιλιά» της Μ. Γραμματικάκη, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018 από τις εκδόσεις Καλέντη, σε μουσική Νίκου Ξανθούλη.

Τον Σεπτέμβριο του 2018 ερμήνευσε το μέρος του βαρύτονου στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονυσίου Σολωμού, σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και υπό τη μουσική διεύθυνση του Θεόδωρου Ορφανίδη. Συμμετείχε σε μικρή περιοδεία ανά την Ελλάδα μαζί με τους Σόνια Θεοδωρίδου, Χαράλαμπο Γαργανουράκη, Ιωάννη Λάκη και Κατερίνα Λέχου.

2019 – 2024

Το 2019 κυκλοφόρησε το single «Μια κόρη από την Αμοργό», μετά από εμφανίσεις του στο νησί.

Στις αρχές του 2020 κυκλοφόρησε η «Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον», σε μουσική Γιάννη Μυγδάνη και ποίηση Γιάννη Ρίτσου υπό την ευγενική προτροπή της Έρης Ρίτσου.

Το καλοκαίρι του 2020 συμμετείχε στο ψηφιακό project “ΤΕΧΝΗ @ ΚΙΝΗΣΕΙ”, ερμηνεύοντας τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Όλγας Τζωρτζ, στο πλαίσιο του «Κέντρου Σύγχρονων Δραματικών Εφαρμογών».

Το 2021 εμφανίστηκε στο Κιλκίς με τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» και στο Ανδρομονάστηρο Μεσσήνης, όπου ερμήνευσε την «Καντάτα για την Αποκάλυψη» του συνθέτη Τάσου Καρακατσάνη.

Το 2022 κυκλοφόρησε το τραγούδι “The Raven”, βασισμένο στο γνωστό ποίημα του Edgar Allan Poe, σε μουσική Δημήτρη Κογιάννη, από τις εκδόσεις «Μικρός Ήρως», στο οποίο συμμετέχει και ο Παναγιώτης Τερζάκης.

Το καλοκαίρι του 2023 εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Πλακεντίας με το project «Φωνής Έλευση» και στο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου, υπό την αιγίδα του Φεστιβάλ Culture Hidrant, ύστερα από πρόσκληση του Συλλόγου Ρεματιάς Πεντέλης–Χαλανδρίου, με την ανανεωμένη παράσταση «Μαύρο μου χελιδόνι».

Στις 6 Δεκεμβρίου 2023 κυκλοφόρησε το album “Good Tidings!”, το οποίο περιλαμβάνει πέντε τραγούδια για τα Χριστούγεννα και τη νέα χρονιά. Τα δύο από αυτά έχουν ελληνικούς στίχους του Παναγιώτη Τερζάκη.

Το 2024 παρουσίασε, μαζί με τον Joe Tornabene, το project “Baryon” και πραγματοποίησε εμφανίσεις πειραματικής φωνητικής μουσικής με το “Diathlasis Vocal Ensemble” του οποίου είναι και ιδρυτής και coach μαζί με τη μαέστρο και αυτοσχεδιάστρια φωνής Κωνσταντίνα Σαμακοβλή. Το φωνητικό σύνολο Diathlasis δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2020 Ξεκίνησε με παραδοσιακά τραγούδια επεξεργασμένα αυτοσχεδιαστικά και στην πορεία ασχολήθηκε με γραφικές και λεκτικές παρτιτούρες ξένων και Ελλήνων συνθετών. Στόχος του συνόλου η ανάδειξη των διαφορετικών χροιών και ηχοχρωμάτων των φωνών και η ανάδειξη των πολύπλευρων πτυχών της ανθρώπινης φωνής.

 

2025–2026

To 2025 κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Arthur Rimbaud (Paris 20/10/1888)” σε μουσική Δημήτρη Κογιάννη. Ο Παναγιώτης ερμηνεύει 3 τραγούδια.

Συνέχισε τις εμφανίσεις πειραματικής μουσικής και συμμετείχε σε ειδικά events.

Το 2026 κυκλοφόρησε μία σύνθεση σε στίχους και μουσική του Παναγιώτη Τερζάκη με τίτλο «Νεράιδα και Αερικό»  σε ενορχήστρωση tuttosanto, ως προπομπός μίας σειράς κομματιών neofolk με στοιχεία ηλεκτρονικά. Νέες εμφανίσεις ξεκινάνε τον Δεκέμβριο!


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

«Η εκφραστική φωνή του Τερζάκη έμοιαζε να προτρέπει τις ψυχές των ακροατών να τραγουδήσουν κι αυτές, καθώς οδηγούσε το κοινό του στο νόστο της αναζήτησης της μοίρας.»
Hellenic Voice, ΗΠΑ

«Οι δυνατές ερμηνείες οδήγησαν το κοινό —όρθιο— να χειροκροτά δυνατά και ασταμάτητα “το μαγικό ταξίδι της Ελληνικής μουσικής ανά τους αιώνες”.»
Lowell Sun, ΗΠΑ

«Η ελληνική παραδοσιακή μουσική ανάγεται σε ένα νέο επίπεδο χάριν στην καλοδουλεμένη φωνή του Τερζάκη. Το “Far Away Land” είναι ένα CD το οποίο θα σας αγγίξει και θα χαραχτεί στη μνήμη σας.»
Matt.T-Radio Indy

«Αυτό το ηχογράφημα (σ.σ. “Far Away Land”) περιέχει στιγμές υψηλότατου αισθητικού επιπέδου και βαθύτατου συναισθηματικού καταποντισμού… Θα ξαναγυρίσω στη φωνή του Παναγιώτη Τερζάκη, για να σου πω ότι έχει κάτι φοδραρίσματα από μέσα, που ειδικά εκεί στα pianissimi του σε στέλνει κανονικά. Οι λαρυγγισμοί της Τούβας έρχονται και δένουν τόσο φυσικά με τη Θράκη και την Αρκαδία που δεν μπορείς να φανταστείς πόσο. Την ίδια στιγμή που μπορεί να σβήνει σαν τελευταίο άγγιγμα χεριού που ξεσφίγγει το δικό σου, μπορεί και να φουντώνει σαν φωνή τελάλη στην πλατεία του χωριού που προσπαθεί να ακουστεί μέχρι τα βουνά για να μάθουν και τ’ άγρια ζώα πως κάποιου η καρδιά έχει ματώσει. Το Άριστα Δέκα που έχω στο συρτάρι μου για κάτι τέτοιες στιγμές δεν αρκεί εδώ, διότι τι βαθμό να βάλεις στη βαθιά συγκίνηση χωρίς να την υπονομεύσεις; Άρα το μόνο που μπορώ να σου πω είναι: “Σώπα κι άκουσε…”».
Γεωργία Λαιμού, e-go.gr

«Με τη φωνή του και μόνο και μία απλή συνοδεία, ο Τερζάκης γοήτευσε τους ακροατές του για περισσότερο από μία ώρα. Το πρόγραμμα έδειξε καθαρά τη δύναμη του σολίστα καλλιτέχνη απέναντι σε ένα κλασικό, παραδοσιακό υλικό, σε συνδυασμό με ένα ενθουσιώδες κοινό.»
Paul Marion, συγγραφέας/εκδότης, Lowell, USA, 2010

«Η ερμηνευτική του σεμνότητα είναι πασιφανής… Ηθικότατο άκουσμα (σ.σ. “Far Away Land”).»
Φώντας Τρούσας, Jazz & Τζαζ, Μάιος 2010

«Το κοινό παρασύρθηκε από τις συναρπαστικές ερμηνείες του Τερζάκη και της Harris, συνοδεία του πιανίστα Δημήτρη Βεζύρογλου.»
Αργοναυπλία news, Ιούνιος 2011, για το ρεσιτάλ “Flying High”

«Ηπειρώτικα μοιρολόγια, δημοτικά ποιήματα, τραγούδια χαράς, γνωμικά αγάπης, φυσικά παραμύθια και μουσικοί ρυθμοί ερμηνεύουν τον θρήνο που γελά από χαρά, τον νόστο για χαμένες πατρίδες που “οικουμενικοποιείται” και την εσωτερική ανάγκη να βρεθεί η απόγνωση για να κατακτηθεί η προσωπική ελευθερία.»
Χαρά Φρουδαράκη, 3pointmagazine.gr, Δεκέμβριος 2012

«Ο Παναγιώτης Τερζάκης σαν Αγαμέμνονας δίνει εξαιρετικά πετυχημένα μια υπόσταση “κηφήνα” στον ρόλο του, αλλά με διασκεδαστικό τρόπο και σαν ράπερ εντυπωσιάζει φωνητικά.»
Γιώργος Χριστόπουλος, newsage.gr, για την “Ωραία Ελένη”, 2015

«…είναι βεβαίως και οι ερμηνείες. Όλοι οι τραγουδιστές —σ.σ. Τερζάκης, Αποστολοπούλου, Τουμαράς— προβάλλουν τη βαθιά εκφραστικότητα σε πρώτο πλάνο, μαζί, εννοείται, με τα ιδιαίτερα ηχοχρώματα της φωνής τους, ο καθείς και η καθεμία, αναδεικνύοντας στίχους και μελωδίες. Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο, για ένα άλμπουμ που σε αιχμαλωτίζει με την απλότητα και την ευγένειά του και, εν τέλει, με την αξία του.»
Φώντας Τρούσσας, diskoryxeion, 2017, για το CD «Οι μπαλάντες της Νόνης» από την Οδό Πανός, 2016

«Μία συναυλία με ποταμίδες, τα πιο γλυκόλαλα μα και ταυτόχρονα τα πιο παραπονιάρικα πουλιά του τόπου μας, μου φαίνεται να ακούω. Ή μήπως μια αρχιερατική λειτουργία, ιερουργούντος του Τάσου Καρακατσάνη, μια λειτουργία του Εμείς, μια επαναλαμβανόμενη λειτουργία του Εμείς, που ξεκίνησε απ’ την οδό Πανός του Γιώργου Χρονά;»
Β. Κακατσάκης, Χανιώτικα Νέα

«Ρυθμοί και αρμονίες, αντιστίξεις φωνητικές και οργανικές, ενορχηστρώσεις εξαίσιες στροβιλίζονται διαδοχικά σ’ ένα μουσικό ταξίδι, επιζητώντας την ενεργό συμμετοχή του ακροατή και όχι μια συμβατική ακρόαση. Το απαιτητικό και γεμάτο εικόνες και συμβολισμούς ποιητικό κείμενο παραπέμπει σε ξεχασμένες εμπειρίες και συναισθήματα που κουβαλάει στη ζωή του ο καθένας μας, δένοντας στενά, σαν ένα σώμα, με το μουσικό κείμενο που έχει επιλέξει ο συνθέτης. Υπέροχοι και άξιοι οι υπόλοιποι συντελεστές, μουσικοί, τραγουδιστές και ηθοποιοί που έλαβαν μέρος, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους.»
Στέργιος Χατζηπαπάκης, Χανιώτικα Νέα, 2022

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ